ELMALILI HAMDİ YAZIR'IN DUASI

İlâhî!

Hamdini sözüme sertâc ettim, 

zikrini kalbime mi'râc ettim,
Kitâbını kendime minhâc ettim.
 

Ben yoktum, Sen var ettin. 

Varlığından haberdâr ettin, aşkınla gönlümü bîkarar ettin.
İnâyetine sığındım, kapına geldim. 

Hidâyetine sığındım lütfuna geldim. 

Kulluk edemedim, afvına geldim.

Şaşırtma beni, doğruyu söylet, neş'eni duyur, hakîkati öğret.
 

Sen duyurmazsan ben duyamam, 

Sen söyletmezsen ben söyleyemem, 

Sen sevdirmezsen ben sevemem.
 

Sevdir bize hep sevdiklerini!.. 

Yerdir bize hep yerdiklerini. 

Yâr et bize erdirdiklerini.
 

Sevdin habîbini, kâinâta sevdirdin. 

Sevdin de hil'at-i risâleti giydirdin. 

Makâm-ı İbrahim'den Makâm-ı Mahmûd'a erdirdin, server-i asfiyâ kıldın, Hâtem-i enbiyâ kıldın. Muhammed Mustafa kıldın.
 

Salât ü selâm, tahiyyât ü ikram, her türlü ihtirâm O'na, O'nun âline, ahbâbına, ailesine, ashâbına ve etbâına Yâ Rabb!

Amin.

 

MÜ'MİNLERİ BİRBİRLERİNE ETTİĞİ DUANIN ÖNEMİ

Cenab-ı Rabbül Alemin Hz. Musa’ya:

“Ya Musa bana günahsız bir ağızla dua et!” diye buyurdu.

Musa (a.s.):“Yarabbi bende öyle bir ağız yok ki, sana nasıl günahsız bir ağızla dua edeyim,” dedi.

Bunu üzerine Allah’ü Teala:

“Başkalarının ağzıyla dua et çünkü sen başkalarının ağzıyla günah işlemiş olmazsın, öyle hareket et ki diğer insanlar gece gündüz sana dua etsinler. Veya kendi ağzını temizle, Allah’ın (c.c) adı temizdir onu zikrederken ağız temizlenir,” buyurdu.


Ümmü Derda (ra)’dan rivayete göre, Resulullah (sav) efendimiz buyurmuştur:

دعوة المسلم لأخيه بظهر الغيب مستجابة عند رأسه ملك موكل، كلما دعا لأخيه بخير، قال الملك الموكل به، آمين و لك بمثل..


“Bir müslümanın, bir din kardeşine gıyabında yaptığı DUA kabul olunur. Başında vazifeli bir melek vardır. Kardeşine hayır DUA’da bulunduğu vakit, bu melek: ‘AMİN’ der. Ve: ‘Senin için de bir misli olsun’ der.” Müslim-Ebu Davud Tac c 5 s 210


Hadisin Tirmizi’deki metninde hafif bir değişiklik var ki şöyledir:

إن أسرع الدعاء إجابةً دعوة غائب لغائب..


“En çok kabul edilen dua, din kardeşin gıyabında yapılan duadır” Ebu Davud-Tirmizi: Tac c 5 s 211




Efendimiz (sav), Ömer (ra) umre yapmak üzere kendisinden müsaade almaya geldiğinde Resulullah (sav): (لا تنسانا يا أخي من دعائك) “Kardeşim bizi duandan unutma” diye kendisinden dua istemiştir. Hz. Ömer der ki: (كلمة ما يسرني أن لي بها الدنيا) “Bu, bir sözdür ki, bedelinde dünya verilseydi, o kadar sevinmezdim” buyurur. Ebu Davud-Tirmizi: Tac c 5 s 211



Peygamber efendimiz, (Allahü teâlâya günah işlemeyen dil ile dua edin) buyurdu. Böyle bir dilin nasıl bulunacağı sual edilince, (Birbirinize dua edin! Çünkü ne sen onun, ne de o senin dilinle günah işlemiştir) buyurdu. [Tergibüs-salât]

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

(Bir Müslümanın din kardeşinin arkasından ettiği hayır dua kabul olur. O dua edince, bir melek, “Âmin, kardeşin için istediğinin aynısı sana da verilsin” der.) [Müslim, Tirmizi, İbni Mace]

(Allah ile arasında perde bulunmayan iki dua vardır. Biri mazlumun duası, diğeri de kişinin din kardeşinin gıyabında yaptığı duadır.) [Taberani]

-alıntı-

PEYGAMBERİMİZ (SAV)'İN DUASINA AMİN DİYELİM

Bismillahirrahmanirrahim. 

ALLAHIM!!
 

Acizlikten,
Fakirlikten,
Cimrilikten,
Korkaklıktan,
Tembellikten,
Hilekar dosttan,
Faydasız ilimden,
Kabir azabından,
Ağlamayan gözden,
Sıkıntı ve hüzünden,
Ürpermeyen kalpten,
Her türlü hastalıktan,
Hayatın fitnelerinden,
Borç altında kalmaktan,
Kabul olmayan duadan,
Doymak bilmeyen nefisden,
İhtiyarlayıp ele avuca düşmekten,
Zalim olmaktan ve zulme uğramaktan,
İsyan ettiren fakirlikten ve azdıran zenginlikten,
Geçmişe kederlenmekten ve geleceğe kaygılanmaktan,
 

SANA SIĞINIRIM. 

AMİN.

HZ. MUHAMMED (S.A.V)

SEYYİDÜL İSTİĞFAR DUASI

 

Peygamber Efendimiz (s.a.v), 

"Her kim, bu duâyı inanarak sabah­leyin okur da o gün akşama çıkmadan ölürse o kimse cennetliktir.

Her kim de akşamleyin okur da, sabah olmadan 

(sabaha çıkma­dan) ölürse, o kimse cennet ehlindendir (Cennete girecektir)"  bu­yurdular .  

-Buhari-

 

"Allahümme ente Rabbî lâ ilahe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve vâ'dike mes'tetâtü eûzü bike min şerri mâ sanâtü ebû'ü leke bi-nîmetike aleyye ve ebû'ü bizenbî fağfirlî zünûbî feinnehû lâ yağfıruz-zünûbe illâ ente bi'rahmetike yâ erhamer'râhimîn"

Ma'nâsı: 

Allah'ım! 

Sen benim Rabbimsin. Senden başka (ibâdete lâyık) hiçbir ilâh yoktur. Ancak sen varsın. Beni sen ya­rattın. Şüphesiz ben senin kulunum . Gücüm yettiği kadar, Zât-ı Ecelli âlâna verdiğim sözde durmağa çalışıyorum. 

Yâ Rabbi!

İşlediğim günahların şerrinden sana sığınıyorum. Bana lütuf ve ihsan  buyurduğun nimetleri ikrar ve itiraf ediyorum, günâhla­rımı da itiraf ediyorum.

Yâ Rabbi!

Beni mağfiret buyur (günâh­larımı bağışla), zira senden başka günâhları bağışlayacak (mağfiret edecek, af edecek) yoktur.

RAHMETİNİ UMARAK, GÜNAHKAR BİR DİLLE SESLENİYORUZ SANA

Ey Rabbimiz, 

Hatalarımız bütün denizleri kirletecek kadar cesim ve ürpertici; 

Sana karşı tavırlarımız mahvolmuş kavimlerin hallerinden birkaç kadem daha ileri; 

Kalbi, ruhi hastalıklarımız cüzzamdan, kanserden daha amansız; 

Dertlerimizi dergahına açıyor, dermanı da Senden ümid ediyoruz. 

Sen kimsesizler kimsesi ve bizlerin melceisin. 

Senden başka ilah yok ki ona el açıp yalvaralım. 

Kapından gayri kapı yok ki varıp ona dayanalım. 

Senden başka sığınak bilmiyor, Senden başka güç ve kuvvet de tanımıyoruz. 

Gören, bilen, duyan sadece Sensin; 

Aç ufkumuzu ve bize kendimiz olma idrakini lütfeyle.
Amellerimizi ihlasla derinleştir ve ümitlerimizi de ye`sin insafsızlığına bırakma…

Amin.

ALLAH'IM.

Yâ Rabbî. 

Bize sarsılmaz bir imân, 

Güzel bir ahlâk, 

Şükredici bir kalp, 

Sabredici beden, 

Zikredici dil, 

Kaza ve kaderine rıza gösteren hayırlı ömür, 

Sâlih evlat, 

Dünya ve ahirette güzellik ihsan et, 

Ana ve babamızı da mağfiret eyle...

Amin.